Nazlı’nın Uyuyan Renkleri

Nazlı’nın odasında renkli kurdelelerle dolu küçük bir kutu vardı. Kırmızı, mavi, sarı ve mor kurdeleler gündüzleri odanın içinde dans ederdi.

O gece Nazlı kutuyu açınca kurdeleler hâlâ kıpır kıpırdı.

“Uyku vakti geldi,” dedi Nazlı. “Siz de dinlenmelisiniz.”

Renklerin Yastıkları

Önce kırmızı kurdeleyi yumuşak bir mendilin üzerine koydu. Kırmızı, gün boyu koşturmaktan yorulmuştu. Sonra mavi kurdeleyi pencerenin yanına bıraktı. Mavi, gökyüzü gibi derin bir nefes aldı.

Sarı kurdele küçük bir ışık gibi parlıyordu. Nazlı onu lambanın yanına yerleştirdi. Mor kurdele ise sessizce kıvrılıp kutunun köşesine uzandı.

“Her rengin bir sesi var; gece olunca hepsi fısıldar.”

Nazlı kurdelelerin üzerine minik kâğıt yastıklar örttü. Kırmızı sakinleşti, mavi yavaşladı, sarı yumuşadı, mor da tatlı bir düşe dönüştü.

Kutunun kapağını kapatırken odadaki renkler kaybolmadı. Yalnızca gözlerini kapatıp sabahı beklemeye başladılar.

Nazlı yatağına uzandı. İçinde kırmızı bir cesaret, mavi bir dinginlik, sarı bir neşe ve mor bir düş vardı. Hepsi usulca uykuya daldı.