Kuzey’in Cebindeki Rüzgâr Şarkısı
Kuzey, cebinde taşıdığı küçük rüzgâr şarkısını paylaşarak cesaretin çoğaldığını görür.
Kuzey, tepesinde rüzgârın hiç susmadığı bir evde yaşardı. Bir sabah cebinde küçük bir kâğıt buldu. Kâğıt, rüzgâr estiğinde şarkı söylüyordu.
“Fiuu… yavaşla… fiuu…”
Kuzey bu şarkıyı yalnızca kendisi duysun istedi. Kâğıdı cebine koydu ve gün boyunca sakladı.
Şarkının Yolu
Akşamüstü komşuları Elif’in köprünün karşısında beklediğini gördü. Elif, karanlıkta eve dönmekten çekiniyordu. Kuzey cebindeki kâğıdı çıkardı.
Rüzgâr şarkı söyledi: “Fiuu… yavaşla… fiuu…” Elif de şarkıya eşlik etti. Birlikte üç adım attılar, sonra durup nefes aldılar.
“Küçük bir şarkı paylaşılınca, iki kalpte birden cesaret uyanır.”
Köprüyü geçtiklerinde rüzgâr daha da yumuşamıştı. Kuzey kâğıdı yine cebine koydu, ama şarkının artık yalnızca kendisine ait olmadığını biliyordu.
O gece yatağında gözlerini kapatırken cebindeki kâğıt hafifçe kıpırdadı. Kuzey gülümsedi. Şarkı, sabaha kadar onunla birlikte dinlendi.